Het Festival

Versie door Il Palazzo (overleg | bijdragen) op 16 apr 2008 om 13:46 (eerste start met tussensave)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)

Het was een warme zondag als vele andere warme zondagen in Augustus. De geur van uitverdunt bier, opgerookte sigaretten en zweet vulde het festivalterrein. Hier werkte ik als bediende achter de bar alwaar wij voor 6 muntjes (ongeveer 3 euro) uitverdunt bier, goedkope patat gebakken in vieze olie en frisdranken verkoopten. Wel de merknamen, niet de merkinhoud maar wie merkt dat nou? Naar het festival waar ik werkte kwamen allerlei soorten mensen. Van 14 jarige waarvan wij de opdracht hebben gekregen gewoon alcohol aan te verkopen tot vieze oude opa's met kleding wat je nergens kan kopen en waarschijnlijk al die jaren in de mottenballen zal hebben gelegen. Het zal je verbazen als je merkt hoe aardig men tegen je is, voornamelijk de jongere vrouwen. Waarschijnlijk hopen zij op een korting maar na een uur werk valt het geen eens meer op. Net nog was er een meid, ik vermoed van de rond de 17, die haar borsten vrijwel geheel ontblootte aan me. Ik wist niet beter of het was een topje in huidskleur. Je kan dan ook wel begrijpen dat het niet zo stimulerend is voor de "kleine hanger", als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik werkte niet alleen. Maar goed ook, want zodra er wordt gewisseld tussen bands kan je drukte niet meer aan. Samen met mijn collega, een 18 jarige genaamd Marlies met zwart haar en redelijk koppie, haastten wij onszelf om de dorstige en hongerige massa te voeden tegen een veel te hoge prijs. Gelukkig voor ons speelde de band nu net een halfuur en kon je, bij wijs van spreken, gewoon doof stom en blind gaan zitten zonder dat je klanten zou missen. Marlies schonk een glas bier in van de tap.
'Jij ook een?' Vroeg ze aan mij terwijl ze al een tweede glas inschonk.
'Ja lekker... nu maar hopen dat de baas niets door zal krijgen.' Was mijn antwoord. Marlies giechelde.
'Alsof er ook maar iets merkbaar wordt van dit gele water'
'Daar heb je gelijk in' Zei ik en ik nam het glas bier van haar aan. Het was stil en toch stonden we in minstens 100 decibel een poging te wagen tot een leuk gesprek. Als je al 3 dagen samenwerkt begint het wel moeilijk te worden om nog wat nieuws te kunnen bedenken.
'Ik ga effe naar de wc zei Marlies en ze liep al weg. Ik was alleen.... alleen aan de rand van een menigte rockliefhebbers. Toch wel gek dat er zoveel mensen zijn die "The Interstellar Overdrive" goed vinden. Zelf vind ik er nog altijd geen bal aan. Het is niets anders dan een zooitje willekeurige melodieën door elkaar heen gemengd. Maar goed, iedereen zijn eigen smaak. Zelf was ik toendertijd een grote fan van "Boris and his Spiders". Zij maakten ook rockmuziek alleen zat er meer diepgang in met teksten die je raken en tot denken zette. Eigenlijk was dat best wel raar aangezien ik nog maar net mijn VMBO kon halen. Terwijl ik in gedachten verzonken was voelde ik tot mijn schrik, al wist ik allang wie het was, twee handen voor mijn ogen waarop de bijbehorende stem vervolgde met:
'Raad eens wie haar handen niet heeft gewassen.....'
'Marlies gadver! Dat is echt te smerig voor woorden!' zo zei ik. Net iets te zacht om over het muziek heen te kunnen komen maar waarschijnlijk begreep ze wat ik zei want haar reactie paste er precies bij.
'Nee, dit is pas ranzig' en ze pakte een leeg glas, betaste het glas van binnen en buiten met haar ongewassen handen en vulde het met bier.
'Zo, deze verkopen we aan de eerste tiener die mijn man probeert in te pikken voor gratis drank.' Ik wist niet wat ik moest denken. We waren collega's en oke, ze zag er wel goed uit, ik had haar nooit zo bekeken. Haar borsten leken verleidelijker dan ooit en voor haar stevige kont ging hetzelfde verhaal op.