Spreekstoel: verschil tussen versies

1.273 bytes toegevoegd ,  31 mei 2008 16:57
geen bewerkingssamenvatting
(kuthond)
 
 
Hij loogliegt. Glashard. Hij loogliegt op de ergste manier die mogelijk is. En daar verdiendeverdient hij zijn brood mee. Hij keekkijkt recht de camera in, een glimlach strak op zijn gezicht. Om hem heen, honderden mensen, die hem luidkeels citeerdenciteren en bij zijn naam noemdennoemen. En hij loogliegt. Hij loogliegt zoals alleen hij dat konkan, en zoals het alleen in zijn vak mochtmag. Zijn gouden bergen warenzijn noch goud, noch zilver, noch koper. Zijn gouden bergen warenzijn amper ijzer.
 
HetZe maakte eigenlijk ook nietzijn uitenthousiast. Hij loogliegt dan wel, maar iedereen wistweet het. Het was niet alsof ook maar iemand in de zaal ook maar echt dachtdenkt dat hij de waarheid sprakspreekt. Nou, ze dachtendenken het misschien wel, maar diep vanbinnen wistweet iedereen dat hij uiteindelijk zou worden als wat ze verafschuwdenverafschuwen. Maar, door de rode kleur van zijn shirt, en de stevige woorden tegen de gevestigde orde verzachtteverzacht hij de pijn. Hij bezoemdebezoemt de mensen alles in wat ze woudenwillen, maar hij loogliegt. Ze hieldenhouden van hem. Hij wasis een leugenaar, maar hij wasis wel hun leugenaar.
 
-----
 
Hij glimlachteglimlacht. Hij had gelogenloog, zoals alleen hij het kon. En hij had gewonnenwon. Miljoenen mensen waren voor zijn Gouden Bergen gevallen, en nu zat hij op zijn eigen gouden berg. inIn plaats van alleen liegen voor een hoopje lompe boeren, kon hij nu pas écht liegen tegen mensen die er écht toe deden. Hij was benieuwd, of het net zo makkelijk zou zijn. Hij was bovenalles benieuwd, ofze terug zouden liegen, of ze de kunst van het liegen net zo goed zouden beheersen als hem. Maar hoe het ook liep, hij was er. Zijn leugens hadden hem naar het hoogste niveau getild, en nu had hij macht. Macht om alles tegen te houden wat er gebeurden, macht om alles toe te laten wat er gebeurde. Hij had wat hij zocht.
 
Zij waren euforisch. Hij had hun voorgelogen, En hij had het zo kundig gedaan dat ze niets vermoedden. Het zou nog tijden duren voordat ze, gedesillusioneerd, als schapen weer achter een andere leugenaar zouden aanlopen. Maar nu waren ze ze tevreden als ze konden zijn, met hun leugenaar. Hij had bereikt wat zij wilden dat hij zou bereiken. Hij zou hun verraden, al zijn principes overboord gooien en hun moeiteloos nog harder voorliegen dan hij eerst had gedaan. En ze vonden het geweldig.
Hij had gelogen. Het was een schande! Hoe had hij nou kunnen liegen?! Hij, die zo betrouwbaar was, die alles beloofde, die alles zou veranderen, die de wereld tot een prachtige plek zou maken. Hij snapte het niet. Hij had toch niet gelogen? Nee, hij had het allemaal goed bedoeld. Hij verzekerde hun, hij had niet gelogen. Maar hij loog weer. Hij had altijd al geweten dat hij loog, altijd al geweten dat hij het nooit zou kunnen. Maar zij hadden het toch ook geweten, dat hij loog. Hij snapte het niet. Was het niet de leugen die regeerde, was het niet hij die moest liegen om te overleven?
 
Ze waren demonisch. Hoe had hij nou kunnen liegen? Ze hadden al hun vertrouwen, al hun geld, al hun voltallige hebben en houwen op hem ingezet, en hij had alleen maar gelogen. Het kwam niet in ze op, niet eens in de diepste diepten van hun hersenen, dat ze dit eigenlijk allang wisten. Hadden ze echt verwacht dat Hij, een beroepsleugenaar, opeens speciaal voor hun de waarheid zou gaan vertellen. Ja, natuurlijk hadden ze dat verwacht! Ze waren woedend! Hoe had dit stuk verdriet, op zo'n lage manier de wereld kunnen voorliegen
{{wiu}}
 
------
 
Hij had zo lang geleden nog gelogen. Ach ja, toen, toen hij nog een belangrijk man was, en geen voetnoot uit de geschiedenis, toen wist hij pas wat liegen was. Maar ach, het was vergankelijk, al die macht. Hoe had hij ook kunnen denken dat hij met zijn leugens nog langer zo machtig zou blijven. Het was vast zijn, veel te makkelijke, succes bij het electoraat, wat hem zo overmoedig maakte. Nu zat hij hier, alleen en oud. Vergeten. Wie wil een leugenaar nou in zijn hart sluiten.
 
Ze waren enthousiast. Er was een nieuwe leugenaar. Och, och, och, wat kon zij liegen. Eindelijk een frisse wind, wisten ze. Eindelijk iemand die veranderingen ging doorvoeren. Ze loog over het onderwijs, ze loog over infrastructuur en ze loog over immigratie. Ze konden hun geluk niet op.
12

bewerkingen